بیماری های ناخن، دشمنان خاموش زیبایی و سلامت دستها: راهنمای جامع
مقدمه
داشتن ناخن های سالم و زیبا، فراتر از ظاهر آراسته، نشاندهنده سلامت کلی بدن است. ناخنها، این بخشهای کوچک اما حیاتی انگشتان، نقش مهمی در محافظت از بافتهای ظریف و انجام دقیقترین کارها ایفا میکنند. متاسفانه، اغلب اوقات بیماری های ناخن نادیده گرفته میشوند و به عنوان مشکلات صرفا زیبایی تلقی میگردند، در حالی که بسیاری از آنها میتوانند زنگ خطری برای مسائل جدیتر سلامتی باشند. در این راهنمای جامع، به بررسی دقیق بیماری های ناخن میپردازیم، از شایعترین انواع عفونتها گرفته تا بیماریهای التهابی و تغییر شکلهای ناخن. هدف ما این است که شما را با علائم هشداردهنده این بیماریها آشنا کنیم و روشهای پیشگیری و زمان مناسب مراجعه به پزشک را روشن سازیم. با آگاهی از بیماری های ناخن، میتوانید گامی مهم در حفظ سلامت و زیبایی دستان خود بردارید.
اهمیت سلامت ناخن: فراتر از زیبایی
شاید در نگاه اول، ناخنها فقط جنبه زیبایی داشته باشند، اما واقعیت این است که آنها نقشهای حیاتی متعددی در بدن ایفا میکنند. سلامت ناخن نه تنها بر ظاهر دستها تاثیر میگذارد، بلکه میتواند پنجرهای به سوی سلامت عمومی بدن باشد:
- محافظت از انگشتان: ناخنها از نوک انگشتان، این بخشهای حساس و پرکاربرد دست و پا، در برابر آسیبهای فیزیکی، ضربه و عفونتها محافظت میکنند.
- بهبود عملکرد لمسی: ناخنها به ما کمک میکنند تا اشیاء کوچک را راحتتر برداریم و حس لامسه دقیقتری داشته باشیم.
- نشانگر سلامت عمومی: تغییرات در رنگ، شکل، ضخامت و بافت ناخنها میتواند نشانهای از کمبود ویتامینها، مواد معدنی، یا حتی بیماریهای سیستمیک مانند مشکلات قلبی، ریوی و بیماریهای پوستی باشد.
- تاثیر بر اعتماد به نفس: ناخنهای ناسالم و بدشکل میتوانند باعث کاهش اعتماد به نفس و احساس ناخوشایندی در افراد شوند. مراقبت از ناخن و توجه به سلامت آنها، به داشتن احساس بهتر و ظاهر آراستهتر کمک میکند.
دستهبندی اصلی بیماری های ناخن: شناخت انواع و علائم
بیماری های ناخن طیف گستردهای دارند و میتوانند ناشی از عوامل مختلفی باشند. شناخت انواع رایج این بیماریها و علائم آنها، اولین قدم برای تشخیص و درمان صحیح است. در ادامه به بررسی دستهبندی اصلی بیماری های ناخن میپردازیم:
1. پسوریازیس ناخن (بیماری های ناخن)
این بیماری، زمانی رخ میدهد که بیماری پسوریازیس، ناخنها را نیز درگیر کند. پسوریازیس یک بیماری مزمن خودایمنی است که باعث تسریع رشد سلولهای پوست میشود.
علت پسوریازیش
اختلال در سیستم ایمنی بدن. حدود 90 درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس، در مقطعی از زندگی خود، درگیری ناخن را نیز تجربه میکنند. گاهی اوقات، پسوریازیس ناخن بدون درگیری پوست نیز رخ میدهد و ممکن است با سایر بیماریهای پوستی یا سیستمیک مرتبط باشد.
علائم پسوریازیش
علائم پسوریازیس ناخن هم در ناخنهای دست و هم پا ظاهر میشود، اما بیشتر ناخنهای دست را تحت تاثیر قرار میدهد. معمولا چندین ناخن به طور همزمان درگیر میشوند. علائم شایع عبارتند از:
- ایجاد فرورفتگی (Pitting): ایجاد خطوط، برجستگیها، فرورفتگیها یا نقاط عمیق یا کم عمق بر روی سطح ناخن.
- تغییر شکل (Deformation): تغییر در شکل طبیعی ناخن.
- لکههای سفید (Leukonychia): ایجاد لکههای سفید در داخل صدف ناخن.
- ضخیم شدن ناخن: همراه با تجمع مواد زیر ناخن.
- نازک و شکننده شدن ناخن: خرد شدن و ریزش ناخن.
- جدا شدن ناخن از بستر (Onycholysis): فاصله گرفتن ناخن از بستر ناخن.
- تغییر رنگ: تغییر رنگ ناخن به سفید، قهوهای یا زرد.
- خونریزی زیر ناخن: ظاهر شدن خون در زیر ناخن.
درمان پسوریازیش
در صورت مشاهده تغییرات ناگهانی در ناخنها و سابقه پسوریازیس، به پزشک مراجعه کنید. کوتاه نگه داشتن ناخنها و محافظت از آنها در برابر آسیب، میتواند از تشدید بیماری جلوگیری کند. درمان پسوریازیس ناخن معمولاً زمانبر است و شامل روشهای زیر میشود:
- تزریق کورتیکواستروئید: تزریق دارو به داخل، زیر یا اطراف ناخن.
- درمانهای سیستمیک: داروهای تعدیلکننده سیستم ایمنی (DMARDs) مانند متوترکسات، سیکلوسپورین، آپرمیلاست، داروهای بیولوژیک مانند آدالیموماب، سکوکینوماب و … .
2. ناخنهای شکننده و ورقه ورقه (بیماری های ناخن)
ناخنهای شکننده و ورقه ورقه، یا اونیکوشیزیا، ناخنهایی هستند که نازک، ضعیف و آسیبپذیر شدهاند.
علت ناخن های شکننده
علت دقیق اونیکوشیزیا به طور کامل مشخص نیست، اما عوامل زیر در بروز آن نقش دارند:
- تماس مکرر با آب و خشک شدن ناخنها: شستشوی زیاد دستها، استفاده از مواد شوینده.
- غوطهور شدن طولانی مدت در آب حاوی مواد شوینده.
- استفاده مکرر از لاک ناخن.
- استفاده مداوم از حلالها برای پاک کردن لاک ناخن.
- افزایش سن.
- بیماریهای سیستمیک (بیماریهای عمومی بدن).
- مصرف برخی داروها.
- کمبودهای تغذیهای: کمبود آهن، روی و سلنیوم.
- پلیسیتمی ورا: یک اختلال خونی که باعث تولید بیش از حد گلبولهای قرمز خون میشود.
علائم ناخن های شکننده
اونیکوشیزیا باعث ایجاد شکاف افقی در لایههای ناخن میشود. سایر تغییرات ناخن شامل:
- ناخنهایی که شکافته، ورقه ورقه و خرد میشوند.
- ناخنهایی که نرم شده و خاصیت ارتجاعی خود را از دست میدهند.
- شکاف عمودی در ناخن.
- شیارهای کم عمق و موازی روی سطح ناخن.
- دانهدانه شدن سطحی کراتین به شکل نواحی سفید و خشک.
- کوتاه شدن ناخن.
- مشکلات قابل توجه زیبایی و عملکردی در انجام فعالیتهای روزانه یا شغلی.
- درد ناشی از شکافهای عمیق ناخن و گیر کردن ناخن به اشیاء.
درمان ناخن های شکننده
برای درمان ناخنهای شکننده و ورقه ورقه نیازمند درمان بیماری زمینهای میباشد. درمان این نوع ناخنها معمولاً شامل راهکارهای زیر است:
- محدود کردن تماس با آب و مواد شوینده.
- استفاده منظم از نرمکنندهها روی ناخن.
- مصرف مکمل خوراکی بیوتین (ویتامین محلول در آب).
- درمان طولانی مدت با روی در موارد کمبود روی.
- درمان طولانی مدت با مکمل آهن همراه با ویتامین C.
- استفاده از مرطوب کنندههای ناخن.
- استفاده از لاکهای تقویت کننده ناخن یا سفت کننده ناخن.
3. ناخن چنگالی (اونیکوگریفوزیس)
اونیکوگریفوزیس، که به آن ناخن پنجه کلاغی یا ناخن شاخ قوچ نیز گفته میشود، وضعیتی است که در آن ناخنها بسیار ضخیم، بلند و خمیده میشوند.
علت اونیکوگریفوزیس
علت دقیق اونیکوگریفوزیس ناشناخته است، اما عوامل زیر میتوانند محرک آن باشند:
- تروما: مانند سوختگی یا سایر آسیبهای ناخن.
- ایکتیوز: گروهی از اختلالات پوستی که باعث خشکی، پوستهپوسته شدن یا ضخیم شدن پوست میشوند.
- پسوریازیس ناخن.
- بدشکلی بستر ناخن.
- بدشکلی استخوانی: مانند هالوکس والگوس (انحراف شست پا).
- عفونتهای قارچی ناخن (اونیکومایکوزیس).
- بیتوجهی به بهداشت فردی یا مراقبت نامناسب از ناخن به مدت طولانی.
- اختلال در گردش خون محیطی: مانند واریس.
- کفش یا پاپوش نامناسب.
علائم اونیکوگریفوزیس
علائم اونیکوگریفوزیس معمولاً انگشت شست پا را تحت تاثیر قرار میدهد و شامل موارد زیر است:
- تغییر شکل ناخن.
- رنگ زرد-قهوهای.
- ضخیم شدن ناخن.
- صفحه ناخنی که کج، بسیار ضخیم و تا حدی خمیده شبیه شاخ قوچ است.
- درد.
- پارونیشیا: عفونت پوست اطراف ناخن.
- اونیکوکریپتوزیس (ناخن فرورفته در گوشت).
درمان اونیکوگریفوزیس
روش درمان اونیکوگریفوزیس به علت و بیماریهای زمینهای بستگی دارد. درمان معمولاً شامل روشهای محافظهکارانه زیر است:
- اجتناب از فشار بیش از حد به بستر ناخن.
- پوشیدن کفش مناسب.
- استفاده از دریل برقی برای برداشتن مکانیکی با استفاده از نیپر ناخن دو طرفه برای کاهش ضخامت و طول صفحه ناخن.
- استفاده از کرایوتراپی: (استفاده از دمای انجماد برای از بین بردن سلولهای غیرطبیعی) روی ناخنها قبل از کوتاه کردن، برای سهولت در کوتاه کردن ناخنها با لبهای صاف.
4. ناخن فرورفته در گوشت (اونیکوکریپتوزیس)
ناخن فرورفته در گوشت، یا اونیکوکریپتوزیس، زمانی رخ میدهد که ناخن پا به داخل پوست اطراف آن رشد کند. ناحیه آسیب دیده میتواند دردناک و ملتهب شود.
علت اونیکوکریپتوزیس
علل فرورفتن ناخن در گوشت عبارتند از:
- کوتاه کردن بیش از حد ناخن پا.
- کوتاه کردن ناخن پا به صورت گرد در لبهها، که به آن اجازه میدهد به داخل پوست رشد کند.
- کفشهای تنگ.
- عرق کردن پاها.
- شکل ناخن ارثی: به نام “ناخن انبری” که یک تغییر شکل ناخن است و باعث انحنای بیش از حد در ناخن آسیب دیده میشود.
- چاقی.
- دیابت یا سایر شرایطی که میتوانند باعث احتباس آب در پاها یا نارسایی مزمن وریدی در پاها شوند.
- داروهای مورد استفاده برای درمان سرطان.
- فعالیتهای تکراری: مانند ضربه زدن به توپ فوتبال.
علائم اونیکوکریپتوزیس
نشانه های ناخن فرورفته در گوشت معمولاً در انگشت شست پا رخ میدهد، اما میتواند در هر انگشتی اتفاق بیفتد. علائم شامل:
- درد.
- قرمزی.
- تورم پوست اطراف ناخن آسیب دیده.
- عفونت در محل.
- ترشح، خون، چرک یا بوی بد از ناحیه آسیب دیده، به خصوص اگر عفونت رخ دهد.
- بافت گرانوله: رشد بافت جدید روی ناخن فرورفته در گوشت.
درمان اونیکوکریپتوزیس
در صورت ابتلا به بیماریهایی مانند دیابت، مشکلات عصبی در پا، هر گونه بیماری که باعث گردش خون ضعیف میشود، یا علائم عفونت ناخن پا، به پزشک مراجعه کنید و از درمان خانگی خودداری کنید. برای درمان خانگی ناخن فرورفته در گوشت:
- پا را سه تا چهار بار در روز در آب گرم خیس کنید.
- در بقیه روز پا را خشک نگه دارید.
- تا زمان بهبودی، صندل یا کفشهای راحت با فضای کافی برای انگشتان پا بپوشید.
- برای تسکین درد از داروهای مسکن مانند ایبوپروفن یا استامینوفن استفاده کنید.
- در صورتی که طی دو تا سه روز بهبودی مشاهده نشد، به پزشک یا متخصص پا مراجعه کنید.
- بسته به شدت ناخن فرورفته در گوشت، پزشک ممکن است از یک یا چند روش درمانی زیر استفاده کند:
- آنتیبیوتیکها.
- برداشتن جزئی ناخن: جراحی برای برداشتن بخشی از ناخن پا.
- اسپلینت یا بریس ناخن: برای کمک به هدایت ناخن به رشد طبیعی.
پیشگیری از عود ناخن فرورفته در گوشت
- ناخنهای خود را به صورت مستقیم و با ناخنگیر تمیز و تیز کوتاه کنید. از باریک کردن یا گرد کردن گوشههای ناخن خودداری کنید.
- از ضربه به پا محافظت کنید.
- کفش و جورابهایی بپوشید که فضای کافی برای انگشتان پا داشته باشند.
- تا حد امکان پاهای خود را تمیز و خشک نگه دارید.
5. عفونتهای قارچی ناخن (اونیکومایکوزیس)
عفونت قارچی ناخن، که به آن اونیکومایکوزیس یا تینا اونگوئیوم نیز گفته میشود، یک عفونت قارچی است که در ناخنهای دست، ناخنهای پا یا بستر ناخن رخ میدهد. برای اکثر افراد، این عفونت مشکل جدی نیست.
علت اونیکومایکوزیس
عفونتهای قارچی ناخن ناشی از موجودات ریز و میکروسکوپی به نام قارچ است. این موجودات در محیطهای گرم و مرطوب رشد میکنند. شما میتوانید قارچها را از راههای زیر دریافت کنید:
- تماس پوست به پوست با فرد دیگری که عفونت قارچی دارد: مانند کرم حلقوی در دست یا پای ورزشکاران در پا.
- راه رفتن با پای برهنه در محیطهای گرم و مرطوب: مانند رختکن، دوش یا استخر.
- داشتن پاهای مرطوب یا جوراب و کفش عرق کرده.
- وقتی قارچها به ناخن حمله میکنند: در محیط گرم و مرطوب زیر ناخن رشد میکنند. قارچها معمولاً از طریق یکی از نقاط ورودی زیر به ناخن شما حمله میکنند:
- یک بریدگی کوچک در پوست اطراف ناخن.
- ترک در ناخن شما.
- جدایی بین ناخن و انگشت دست یا پا.
علائم اونیکومایکوزیس
علائم قارچ ناخن به آرامی ایجاد میشود و شامل:
- تغییر پیشرونده در رنگ ناخن به سفید، زرد یا قهوهای.
- ضخیم شدن ناخن.
- شکنندگی ناخن: که منجر به خرد شدن، شکافتن یا جدا شدن ناخن از پوست میشود.
- درد هنگام راه رفتن، ایستادن یا پوشیدن کفش برای مدت طولانی.
درمان اونیکومایکوزیس
در صورت مشاهده هرگونه ضخیم شدن، تغییر رنگ یا تغییر شکل در ناخن خود، به پزشک یا متخصص پا مراجعه کنید. هرچه زودتر درمان قارچ ناخن پا را شروع کنید، شانس بیشتری برای پاکسازی ناخنهای خود و جلوگیری از انتشار آن به سایر ناخنها یا سایر نواحی بدن خود خواهید داشت. درمان عفونت قارچی خفیف با درمان خانگی امکانپذیر است که شامل:
- تمیز کردن منظم ناخنهای پا.
- برداشتن یا سوهان زدن لکههای سفید.
- استفاده از داروهای ضد قارچ موضعی بدون نسخه (OTC).
در حالی که درمان خانگی میتواند علائم را تسکین دهد، اما مشکل را ریشهکن نمیکند و احتمالاً باز میگردد. پزشک شما میتواند یکی از درمانهای زیر را تجویز کند:
داروهای موضعی عفونت ناخن پا که توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید شدهاند:
- آمورولفین
- سیکلوپیروکس
- افیناکونازول
- تاوابورول
داروهای ضد قارچ خوراکی: میتوانند برای قارچ ناخن پا که از طریق آزمایشگاه تایید شده است، استفاده شوند. آنها ممکن است در ترکیب با درمان موضعی برای موارد دشوار استفاده شوند. رایجترین درمان، یک دوره 8 تا 12 هفتهای از یکی از داروهای زیر است:
- تربینافین
- فلوکونازول
- گریزئوفولوین
- ایتراکونازول
برداشتن ناخن
- برداشتن غیر جراحی ناخن: با استفاده از یک ماده شیمیایی که روی ناخن شما اعمال میشود.
- برداشتن جراحی ناخن.
شما میتوانید با رعایت نکات احتیاطی زیر، خطر ابتلا به عفونت قارچی ناخن دیگر را کاهش دهید:
- در مناطق گرم و مرطوب مانند باشگاهها، رختکنها، دوشهای عمومی و اسپاها، صندل یا دمپایی دوش بپوشید.
- هر کفش، چکمه یا جورابی را که قبل از شروع درمان عفونت قارچی پوشیدهاید، دور بریزید.
- هر روز جورابهای تمیز بپوشید. جورابهای خود را زمانی که عرق میکنند بشویید.
- ناخنهای خود را کوتاه نگه دارید.
- قبل از استفاده، ناخنگیرها را با آب و صابون و سپس با الکل تمیز کنید.
6. جدا شدن ناخن از بستر (اونیکولیز)
اونیکولیز زمانی اتفاق میافتد که صفحه ناخن شما از بستر ناخن جدا شود.
علت اونیکولیز
علل اونیکولیز میتواند شامل موارد زیر باشد:
- عفونت قارچی ناخن.
- پسوریازیس ناخن.
- درماتیت تماسی آلرژیک.
- سودوموناس: یک عفونت باکتریایی که در افرادی که اغلب دستهای خود را در آب قرار میدهند، شایع است.
- بلند بودن ناخنهای دست: که مانند اهرمی عمل میکنند و ناخن را از پوست شما دور میکنند.
- تروما یا آسیب.
علائم اونیکولیز
اونیکولیز میتواند با یکی از علائم زیر ظاهر شود:
- اونیکولیز دیستال: جدا شدن صفحه ناخن از لبه دور ناخن شروع شده و به سمت کوتیکول پیش میرود (شایعترین نوع).
- اونیکولیز پروگزیمال: جدا شدن صفحه ناخن از ناحیه کوتیکول شروع شده و به سمت بالای ناخن ادامه مییابد.
این بیماری اغلب باعث ناراحتی قابل توجهی میشود، که میتواند بر کیفیت زندگی شما تاثیر بگذارد و باعث محدودیتهای قابل توجه فیزیکی و شغلی شود.
درمان اونیکولیز
درمان اونیکومایکوزیس دشوار است. اهداف اصلی درمان شامل ریشهکنی عوامل بیماریزا، بازگرداندن ناخنهای سالم و جلوگیری از عود است. بر اساس شرایط شما، پزشک ممکن است از یکی از درمانهای زیر استفاده کند:
- درمانهای سیستمیک: مانند تربینافین و ایتراکونازول.
- درمانهای موضعی ضد قارچ: پس از برداشتن ناخن جدا شده، مانند سیکلوپیروکس، افیناکونازول و تاوابورول.
- لیزر درمانی.
7. پارونیشیا (عفونت اطراف ناخن)
پارونیشیا عفونت پوست اطراف ناخن است که به عنوان پریونیکیوم شناخته میشود. این بیماری معمولاً جدی نیست.
علت عفونت اطراف ناخن
پارونیشیا میتواند در نتیجه آسیب ایجاد شود، مانند جویدن یا کندن ریشه ناخن یا کوتاه کردن یا عقب راندن کوتیکول. عفونت در نتیجه عوامل زیر رخ میدهد:
- باکتری.
- کاندیدا: نوعی مخمر.
- سایر قارچها.
- قرار گرفتن در معرض آب: در مشاغلی مانند متصدی بار یا پیشخدمتی.
- دیابت.
- آسیب مستقیم به ناخن.
علائم عفونت اطراف ناخن
علائم پارونیشیا در کوتیکول یا محل ریشهناخن یا سایر آسیبها رخ میدهد و میتواند شامل:
- درد.
- قرمزی.
- تورم.
- تاولهای پر از چرک.
- تغییرات ناخن در رنگ یا شکل.
- جدا شدن ناخن.
- در صورتی که عفونت به بقیه بدن گسترش یابد، علائم ممکن است شامل:
- احساس ناخوشی عمومی.
- تب، لرز.
- ایجاد رگههای قرمز در امتداد پوست.
- درد مفاصل.
- تورم غدد لنفاوی در آرنج و زیر بغل.
- درد عضلانی.
درمان عفونت اطراف ناخن
درمان خانگی پارونیشیا شامل روشهای زیر است:
- دو تا سه بار در روز ناخن خود را در آب گرم خیس کنید تا تورم و درد کاهش یابد.
در صورت داشتن چرک یا آبسه (جوش چرکی)، به پزشک مراجعه کنید. ممکن است لازم باشد بخشی از ناخن شما برداشته شود. نوع درمانی که دریافت میکنید به علت عفونت شما بستگی دارد. پزشک شما ممکن است یکی از موارد زیر را توصیه کند:
برای پارونیشیای حاد مرتبط با باکتری:
- سفالکسین
- دیکلوکساسیلین
برای پارونیشیای مزمن ضد قارچی:
- کتوکونازول موضعی
علائم هشداردهنده بیماری های ناخن: چه زمانی باید نگران بود؟
علائم بیماری های ناخن میتوانند مشابه باشند و تشخیص دقیق نوع بیماری را دشوار کنند. تشخیص درست بسیار مهم است، زیرا برخی از بیماری های ناخن میتوانند نشانهای از بیماریهای سیستمیک باشند که نیاز به مراقبت پزشکی دارند. در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر در ناخنهای خود، به پزشک مراجعه کنید:
- ناخنهای آبی رنگ
- ناخنهای بدشکل یا چماقی (بزرگ شدن نوک انگشتان و شیب رو به پایین ناخن)
- خطوط افقی در بستر ناخن
- ناخنهای رنگ پریده
- خطوط سفید روی ناخن
- رنگ سفید زیر ناخنها
- فرورفتگی در ناخنها
- ناخنهای دردناک
- پوستهپوسته شدن ناخنها
- ناخن فرورفته در گوشت
در صورت مشاهده علائم زیر، فورا به پزشک مراجعه کنید:
- رنگدانه قهوهای-سیاه ناخن
- خونریزی زیر ناخن
پیشگیری از بیماری های ناخن: راهکارهای ساده و موثر
با رعایت چند نکته ساده و کلیدی در مراقبت از ناخن، میتوانید از بسیاری از بیماری های ناخن پیشگیری کنید:
- بهداشت دست و ناخن را رعایت کنید: دستها و ناخنهای خود را به طور مرتب با آب و صابون بشویید و به طور کامل خشک کنید، به خصوص بعد از حضور در مکانهای عمومی و قبل از غذا خوردن.
- از آسیب به ناخنها جلوگیری کنید: هنگام کار با مواد شیمیایی، باغبانی یا انجام کارهای سنگین، از دستکش استفاده کنید. از ضربه زدن و آسیب رساندن به ناخنها خودداری کنید.
- مانیکور و پدیکور بهداشتی: در صورت مراجعه به سالنهای ناخن، از بهداشتی بودن محیط و ابزارها اطمینان حاصل کنید. بهتر است ابزار شخصی خود را به همراه داشته باشید.
- از ابزار شخصی استفاده کنید: برای مراقبت از ناخن در خانه، از ابزار شخصی مانند ناخنگیر، سوهان و عقبزن کوتیکول استفاده کنید و آنها را مرتبا ضدعفونی کنید.
- از کندن و دستکاری کوتیکول خودداری کنید: کوتیکول سد دفاعی طبیعی در برابر عفونت است. کندن یا بریدن آن، خطر ورود میکروبها را افزایش میدهد.
- تغذیه مناسب و تقویت سیستم ایمنی: رژیم غذایی متعادل و سرشار از ویتامینها و مواد معدنی، به تقویت سیستم ایمنی و سلامت ناخنها کمک میکند. مصرف کافی آب را فراموش نکنید.
- پاهای خود را خشک نگه دارید: برای جلوگیری از رشد قارچها در پا و ناخن پا، پاها را خشک نگه دارید و از جورابهای نخی استفاده کنید. پس از ورزش یا فعالیتهایی که باعث تعریق پا میشوند، جورابهای خود را عوض کنید.
- کفش مناسب بپوشید: از پوشیدن کفشهای تنگ و نامناسب که به ناخنهای پا فشار وارد میکنند، خودداری کنید.
- ناخنها را درست کوتاه کنید: ناخنها را به صورت صاف و نه گرد، کوتاه کنید تا از فرورفتن ناخن در گوشت جلوگیری شود.
نتیجهگیری (بیماری های ناخن)
ناخنها، آینه تمامنمای سلامت بدن شما هستند. تغییرات ظاهری آنها را جدی بگیرید و به مراقبت از ناخن به عنوان بخشی از روتین بهداشتی خود توجه کنید. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب بیماریهای ناخن، کلید حفظ سلامت و زیبایی دستان شماست. در صورت مشاهده هرگونه علامت نگران کننده، به پزشک متخصص مراجعه کنید و از خوددرمانی پرهیز کنید. سلامتی ناخنهای شما، سلامتی شماست.